رابطه اخلاق و دیانت

ادعای دسترسی و متدین بودن به دیانت عالمگیر ،

باور به ادیان و گزاره های محیرالعقول آن اکتسابی می باشد ،

نوعی یادگیری اجتماعی است ،

به هر حال ارتباط ذاتی و بی واسطه ای بین انسان و شارع ، پیامبر ، رسول و امام برقرار نیست .

بنابراین هر گونه اعتقاد یا بی اعتقادی به دین خاص ، ناشی از برداشت خود شخص می باشد .

ادعای متدین بودن به برترین و کامل ترین دین ، متضمن ادعای داشتن تشخیص برتر از دیگران ( که به آن دین ایمان نیاورده یا به ادیان دیگری ایمان دارند ) می باشد .

چنین ادعایی با توجه به روح حاکم بر اخلاق :  نوعی بی اخلاقی محسوب می گردد .

آن چه مانع دیدن این تناقض های آشکار توسط دینداران و دین خویان می گردد ، همانا دیوار بلند قداست است .

Advertisements

نظر شما ؟

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s